ช่วงนี้ชีวิตเริ่มเข้าที่เข้าทางอีกครั้ง
หลังจากหวั่นไหว
(คำเมือง : ไหวเวอะไหวเว่อง)
ไปตามกระแส และคลื่นลมหลากหลาย
ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
กลับมาได้ เพราะมีคนเดินใกล้ๆ
กลับมาได้ เพราะมีคนเดินตาม คอยผลัก คอยดันตอนที่เดินไม่ไหว
ขอบคุณนะพี่น้อง
ตอนนี้ดีละ
เห็นหลานคนอื่นแล้ว แอบอิจฉา
อยากจะอวดบ้าง ว่าเราก็มีนะ
นี่ไง เด็กหญิงแตงโม (นามสมมติ)
วันนี้เด็กหญิงแตงโม ถูกอุ้มมาเล่น โดยคนไม่รู้จัก (แต่เธอก็ยอมโดยดี)
ด้วยความสงสัยเล็กน้อยนั้น
เธอแสดงออกมาทางสีหน้าเช่นนี้
เก็บภาพทัน เลยยิ่งรู้สึกว่า น่าร๊ากกกกกกก
อดใจไม่ไหว ขอซักฟอดนะ
#1 By NEZ-Z on 2009-07-04 22:45